Róleg, Mirza. Mirza, vertu róleg.
- Góðan daginn, frú. - Hvað vantar þig?
Afsakaðu ónæðið. Ég frétti af íbúð til leigu.
Er heimilisfangið rétt?
Hvar fréttirðu af henni?
Hjá vini mínum. Eða ættingja í rauninni.
Lokaðu dyrunum.
Er þetta lítil þriggja herbergja íbúð?
Ég hef nóg annað að gera. Sumir líta á umsjónarkonur sem þræla.
Ekki ég. Væri betra ef ég kæmi aðeins seinna?
Þú verður að ræða við herra Zy. Ég get aðeins sýnt þér íbúðina.
Ég vil ekki vera til ama en ef það er möguleiki
og ef ég mætti bjóða þér smá þóknun fyrir ómakið,
sem er aðeins sanngjarnt.
En hvað þú ert indæll hundur. Þú ert Mirza, er það ekki?
Mirza er fallegt nafn.
Fyrirgefðu.
Fyrri leigjandinn henti sér út um gluggann.
Þú getur séð hvar hún lenti.
Sjáðu.
Hann verður að gera við þetta.
Hún er ekki dáin, þó hún sé sama og dauð.
Hún er á Bretonneau sjúkrahúsinu.
Hvað ef henni batnar?
Kvíddu engu. Henni batnar ekki. Þú komst í feitt hérna.
Aumingja konan. Hverjir eru leiguskilmálarnir?
Þú borgar fyrir vatnið. Pípulagnirnar eru nýjar.
Kraninn var á stigapallinum.
- Og klósettið? - Þarna. Handan gangsins.
Flott útsýni!
Hvað er tryggingin há?
Leigan er 600 frankar á mánuði.
Ég veit ekki með trygginguna. Ég held hann vilji 5.000 franka.
5.000? Það er ansi mikið.
Ég stjórna þessu ekki. Ræddu við herra Zy. Hann býr niðri.
Ég verð að fara.
Við erum ekki heyrnarlaus.
- Við gefum ekki til góðgerða. - Þetta varðar íbúðina.
- Hvaða íbúð? - Á hæðinni fyrir ofan.
Get ég fengið að tala við herra Zy?
Góðan daginn.
- Ertu búinn að skoða íbúðina? - Já. Ég vildi ræða skilmálana.
5.000 í tryggingu og 600 á mánuði.
Það er mikill peningur. Ég get ekki borgað meira en 4.000.
- Sagði umsjónarkonan þér frá vatninu. - Já.
Það er erfitt að finna íbúð.
Nemi á sjöttu hæð greiddi helminginn af henni fyrir eitt herbergi.
Ekki misskilja mig. Ég er ekki að finna að íbúðinni,
en klósettið er vandamál.
Hvað ef ég veikist, sem gerist ekki oft,
og ég þyrfti á klósettið um miðja nótt. Það væri ansi óhentugt.
Á hinn bóginn, gæti ég strax borgað 4.000 í reiðufé.
Höfum eitt á hreinu, þetta er ekki peningaspursmál, herra...
Trelkovsky.
Ég svelt ekki beint án 5.000 frankanna.
Ég leigi íbúðina því hún er laus. Þær eru ekki auðfengnar.
Auðvitað. Það er skynsamlegt. Ég skil hvað þú ert að fara.
Má bjóða þér sígarettu?
Þú vilt 5.000. En ef þú færð greitt með ávísun þarftu að gefa það upp.
Viltu ekki frekar fá 4.000 í reiðufé?
Ég vil frekar fá 5.000 í reiðufé.
Að sjálfsögðu. Allavega, fyrrum leigjandinn er ekki látinn enn.
Komi hún aftur færðu ekki 4.000. Þú færð ekkert.
Ertu giftur? Afsakaðu spurninguna en ástæðan er börn.
Hér er mjög rólegt. Við konan erum farin að eldast.
Ég segi það nú ekki, herra Zy.
Ég veit mínu viti. Við erum fullorðin. Okkur mislíkar hávaði.
Vertu rólegur. Ég er hljóðlátur piparsveinn.
Piparsveinar geta verið til ama.
Vanti þig stað til að skemmta stúlkum,
þigg ég frekar 2.000 frá einhverjum sem þarfnast íbúðarinnar.
Ég er sammála, en ég er ekki þannig.
Ég get ekki gefið þér ákveðið svar meðan fröken Choule lifir.
En mér líkar vel við þig. Þú virðist ábyrgðarfullur ungur maður.
Mig langar að heimsækja fröken Choule.
Simone Choule?
- Ertu skyldur henni? - Ég er vinur hennar.
Get ég aðstoðað?
- Ertu yfirhjúkrunarkonan? - Já.
Gott. Mér var sagt að tala við þig. Það varðar fröken Choule.
- Rúm 18. - Má ég heimsækja hana?
Það má ekki ónáða hana. Hún var í dái þar til í gær.
Ekki reyna að tala við hana.
Hann sagðist koma á miðvikudag...
Ertu vinur hennar?
Fyrirgefðu.
Ég trúi þessu ekki. Ég bara trúi þessu ekki.
Ég var hjá henni kvöldið áður. Nei, tveimur kvöldum áður.
Það lá svo vel á henni.
Hví gerði hún þetta?
Satt að segja erum við ekki náin. Ég þekki hana varla.
En trúðu mér, ég er í miklu uppnámi.
Þetta er hræðilegt.
Simone?
Þekkirðu mig ekki?
Þetta er ég. Stella.
Stella vinkona þín. Þekkirðu mig ekki?
Þið verðið að fara núna.
Taskan þín.
Er einhver von um bata?
Við gerum allt sem í okkar valdi stendur.
Varaðu þig. Ekki láta sorgina ná völdum.
Við gætum fengið okkur drykk. Hann gæti hresst þig við.
Þarna er...
Setjumst hér.
Hvað má bjóða þér?
Ég veit það ekki.
Ég ætla að fá bjór. Nei, kaffi.
- Kaffi. Og fyrir dömuna? - Ég vil ekki kaffi.
Fáðu þér eitthvað sterkt. Það hressir þig.
Ég ætla að fá lítið rauðvínsglas.
Lítið rauðvínsglas og...martíní.
- Sleppa kaffinu? - Já. Bara martíní.
Ég gleymdi því að ég þarf að hringja.
Ég kem rétt strax.
- Þjónn. - Hægan, ég er á leiðinni.
Ég mun aldrei skilja sjálfsmorð.
Ég fordæmi engan en ég get ómögulega skilið það.
Rædduð þið það einhvern tímann?
Aldrei.
Ég trúi þessu ekki.
Þetta er hræðilegt. Hræðilegt.
Það er hræðilegt.
Gæti hún hafa verið í ástarsorg? Eitthvað svoleiðis?
- Yfir hverjum? - Ég veit ekki. Einhverjum manni.
Þú veist hún hafði ekki áhuga á mönnum.
Já, ég veit, en...
Viðkvæmar konur eins og hún var, ég meina er,
hafa tilhneigingu til að eiga í flóknari samböndum en virðist.
Kannski nær hún sér.
Ég efa það.
Tókstu eftir að hún þekkti mig ekki einu sinni?
Þvílíkur harmleikur.
Áttu pening handa listamanni?
- Ég hef enga skiptimynt. - Sama er mér. Ég þigg allt.
Ég er aðeins með seðla.
Vertu ekki nískur fyrir framan kærustuna.
Hann þakkaði ekki fyrir sig.
Mér líkar ekki flækingar. Þú áttir ekki að gefa honum neitt.
- Má bjóða þér drykk? - Nei. Takk.
Allt í lagi. Bless.
- Bless. - Vonandi sjáumst við fljótt.
- Hvað er þetta? - Þetta var að koma frá CNMA.
- Sendi herra Lott þetta? - Já.
- Þetta hlýtur að vera Villa LeDuc. - Já.
Já, þetta er Villa LeDuc. Númer 2601.
Gerðu nákvæma eftirlíkingu af spíralnum eins og fram er tekið í vinstra horni.
Þú verður að ljúka því fyrir fimmtudag.
Ég er að spyrjast fyrir um líðan Simone Choule.
- Á hvaða deild er hún? - Sjúkrastofu?
- Choule? Með C? - Já. Simone Choule.
- Ertu skyldur henni? - Nei. Ég er vinur.
Sjúklingurinn dó kl. 4.20 síðdegis í gær.
Þakka þér fyrir.
Bless.
- Góðan daginn, herra. - Daginn.
- Býrðu hér á móti? - Já. Ég er nýfluttur.
Leigðir þú íbúð stúlkunnar sem stökk út um gluggann?
Já. Þekktirðu hana?
Já, já. Hún kom á hverjum morgni.
Sat alltaf á sama stað, einmitt þar sem þú situr núna.
Fékk sér kakó og rúnstykki. Aldrei kaffi.
Hún sagði, "Ef ég drekk kaffi sef ég ekki í tvo daga."
- Þetta er spurning um vana. - Má bjóða þér kakó?
Einnig spurning um lunderni.
Svona ung stúlka að fremja sjálfsmorð. Hví í ósköpunum veit ég ei.
Engin sérstök ástæða. stundarþunglyndi og bang, öllu lokið.
Róbert.
- Selurðu sígarettur? - Já. Hvað má bjóða þér?
- Gauloises, takk. - Þær eru búnar.
- Hvað áttu? - Gitanes og Marlboro.
Fröken Choule reykti Marlboro. Má bjóða þér pakka?
Nei, þakka þér fyrir.
Simone Choule, Drottinn vor hefur tekið þig í faðm sinn,
líkt og hirðirinn safnar saman hjörðinni í lok dagsins.
Hvað gæti verið eðlilegra, eða meira hughreystandi?
Er það ekki okkar æðsta von að sameinast hjörð heilagra dag einn?
Von um eilíft líf, hið sanna líf,
laust við jarðlegar lífsins byrðar,
augliti til auglitis við Almáttugan Guð,
sem dó í gegnum þjón sinn, Drottinn Jesú Krist,
á krossinum,
situr við hægri hönd Guðs yfir okkur dauðlegum verum,
með ástúð, ávallt miskunnsamur,
þeir veiku, þeir sem þjást, þeir dauðvona.
Já, þeir dauðvona.
Ísköld gröfin.
Þú skalt snúa aftur til moldar þaðan sem þú komst
og aðeins bein þín liggja eftir.
Ormar munu neyta augna þinna,
vara þinna, munns þíns.
Þeir munu fara inn um augun, inn um nasirnar.
Líkami þinn mun rotna að innsta kjarna
og gefa frá sér daunillan fnyk.
Já, Kristur steig upp til himna og sameinaðist englanna himnaskara.
En ekki skepnur eins og þú, fullar óæðri löstum,
sem þrá aðeins holdlega ánægju.
Hvernig vogarðu þér að þjaka mig og hæða augliti til auglitis?
Hvílík ósvífni! Hvað ertu að gera hér í musteri mínu?
Þú átt heima í kirkjugarðinum.
Þú skalt lykta eins og úldið lík sem liggur við vegarbrún.
Sannlega segi ég þér, þú munt aldrei fá inngöngu í ríki mitt.
Fjórir, þrír, tveir, einn! Hetjan okkar.
Þarna er hann! Lánsami leigjandinn.
- Lucille Pampin frá Nice. - Besti tottarinn í París.
- Gleður mig að kynnast þér. - Komdu sæll.
Eru ekki fleiri stólar? Þvílíkt greni!
Það er borð þarna.
Kærastan má setjast á hné mér.
Það stríðir gegn lífsskoðunum mínum. Hjálpaðu mér.
Taktu undir hinn endann.
Farðu varlega?
- Settu það á mitt gólfið. - Mun betra.
Það er rúm þarna. Notum það. Færið borðið.
Færið borðið frá.
- Vantar þig hjálp? - Þakka þér fyrir.
- Ég skal klára þetta. - Þú klárar kannski að laga salatið.
- Hefurðu hitt Viviane? - Halló.
Drífið ykkur. Það er níðþungt.
- Setjið það niður. - Varlega.
Hver fjandinn er þetta?
Átt þú þennan?
Æ, hættið þessu. Hann er öðlingur.
- Hvað með þig? - Nei, ekkert áformað. Ég veit.
Hann er kveif.
Þú gerðir það fyrir brauðmola.
Nei. Þó þú byðir mér stórfé gerði ég það ekki.
Heldurðu að einhver sé svo heimskur að bjóða þér stórfé?
Hún á við að það er hennar lífsregla.
Veistu hvað mér finnst um þínar lífsreglur?
- Hvað finnst þér? - Þær eru endemis þvæla.
Ég myndi gera það frítt.
- Algjörlega frítt. - Það er misjafn sauður í mörgu fé.
Enginn vill mig til þess, en ég myndi borga fyrir það.
Ég sá einn einu sinni. Mér varð óglatt.
- Getum við skipt um umræðuefni? - Og rætt kvenréttindi?
Haltu þeim fyrir utan þetta.
Hafið þið séð rauðsokkurnar? Það er nóg til að gera mann að homma.
Sjá þetta svín. Hann mígur í vaskinn. Ógeðslegt!
Láttu mig í friði. Það er ekki mín sök að það er ekkert klósett í greninu.
- Herra? - Þið eruð með ansi mikinn hávaða.
Klukkan er rúmlega eitt. Þið eruð með mikinn hávaða.
Við erum bara að spjalla.
Spjalla? Ég bý uppi og ég heyri hvert einasta orð.
Þið hafið fært húsgögn til, stappað um öll gólf.
Alveg óþolandi. Ætlið þið að halda áfram mikið lengur?
Hvaða hálfviti er þetta?
Sjáðu til...
Mér þykir fyrir að hafa vakið þig. Ég skal vera varkárari.
Þér virðist standa á sama um alla aðra en sjálfan þig.
Það er í lagi að hafa gaman en sumir þurfa að vinna.
Á morgun er sunnudagur. Það er sanngjarnt að fá gesti á laugardegi.
Nei, herra. Það er ekki sanngjarnt að vera með hávaða,
jafnvel á laugardagskvöldi!
Við verðum gætnari. Góða nótt.
Fljótlega geturðu ekki runkað þér án þess að hann banki upp á.
- Ekki láta hann ráðskast með þig. - Gerðu gagnárás.
- Við verðum að hefna okkar. - Kveikjum í greninu.
- Hendum sporðdrekum niður strompinn. - Eða kröbbum.
Borum gat í vegginn og dælum gasi inn á hann.
Gerum gat á gólfið.
- Hálfviti. - Hann hugsar með drjólanum.
- Hann er að henda okkur út. - Það er framorðið.
- Grimmur ertu! - Förum eitthvert annað.
- Komum. - Réttið mér kápuna.
- Varlega. - Á fætur með ykkur.
Komum.
- Bless, allir saman. - Komið þið.
Góða nótt.
- Allir út. - Flott partí.
Góða nótt, félagi!
Ekki þennan hávaða. Fólk sefur.
Góðan daginn, herra Zy. Fagur dagur, ekki satt?
Afsakaðu gærkvöldið. Það endurtekur sig ekki.
Ég vona ekki. Þú vaktir mig og konuna. Við vöktum alla nóttina.
Hvað átti þetta að þýða?
Ég ákvað að bjóða vinum yfir
til að halda upp á að ég fann þessa indælu íbúð,
nokkurs konar innflutningspartí, án þess að ónáða neinn.
Og þú veist hvernig þetta er.
Viljinn var góður
og við ætluðum engan að ónáða,
en maður talar og skemmtir sér.
Áður en maður veit af er hávaðinn orðinn svo mikill að...
Fyrirgefðu. Ég lofa að þetta gerist aldrei aftur.
Gleður mig að heyra það.
Því ég var að íhuga að gera ráðstafanir.
Það er erfitt að finna íbúðir, haltu í þá sem þú hefur.
"Æfur nágranni skýtur hífaðan tenór fyrir söng að nóttu til.
"Louis Marais, 39 ára, piparsveinn, kom heim eftir drykkju
"og hóf óperusöng með gluggana galopna.
"Þegar nágranninn, herra Pierrot, bað hann að hætta kvakinu,
"svaraði herra Marais með söng úr Tosca frá stigapallinum.
"Pierrot tæmdi byssuna í aumingja tenórinn,
"sem lést áður en komið var á sjúkrahús.
"Morðinginn var handtekinn."
Þið þarna! Ekki þennan hávaða!
Hversu lengi ætlið þið að halda skarkalanum áfram?
Hver er þar?
Ég.
- Hvað get ég gert fyrir ykkur? - Lagðir þú fram kvörtun?
Kvörtun? Gegn hverjum?
Mér fyrir að vera með ónæði á næturnar.
Ég lagði ekki fram kvörtun.
Einhver gerði það. Þetta kom í morgun.
Það er hún sem er með læti á nóttinni.
- Hver? - Gamla konan. Hún er ill.
Hún gerir allt til að gera okkur lífið erfitt,
bara því stúlkan er fötluð.
- Lagðir þú ekki fram kvörtun? - Alls ekki.
Það hefur verið hún.
Ég spurðist fyrir niðri. Þau bentu á þig.
Við sofnum snemma, ólíkt henni.
Hún er andvaka og gengur um íbúðina,
og færir til húsgögn.
Hún heldur fyrir okkur vöku.
Veistu hvað hún gerði, herra?
Hún festi sóp við dyrnar hjá mér.
Ég varð að opna hurðina með öllum mínum kröftum.
Ég tognaði á axlarvöðva. Hún vill koma okkur á götuna.
Hún getur það ekki.
Ég er aldrei með neinn hávaða.
Þó þú værir með hávaða er ekki hægt að henda ykkur út.
- Ertu viss? - Fullkomlega.
Guð blessi þig.
Guð blessi þig herra. Takk fyrir.
- Hvað með nágrannana? - Ég venst þeim.
Þetta er spurning um vana. Þeir þurfa að venjast mér líka.
Ef þeir ónáða þig frekar kunnum við Símon aðferðir.
- Ekki satt, Símon? - Við kunnum góðar brellur.
Við gætum mætt að kvöldi til og öskrað á þig úr garðinum.
Trelkovsky, komdu og fáðu þér drykk! Drífðu þig!
Eða við gætum barið í gólfið eftir miðnætti.
Og öskrað, "Á fætur, skíthæll, við ætlum að láta totta okkur."
Vitið þið...
Það er eitthvað skrítið á seyði í byggingunni.
Ég sé fólk á klósettinu, hinum megin við garðinn...
Hvað? Ertu gluggagægir?
Fólk saman á kamrinum? Í kynsvalli?
Nei, það stendur bara tímunum saman.
Algerlega grafkyrrt.
- Það er að fitla við sjálft sig. - Alls ekki.
Fólkið stendur grafkyrrt. Geturðu runkað þér án hreyfingar?
- Viltu drykk? - Hvað með þig?
- Bjór. - Bjór hljómar vel.
- Hvað er að? - Ekkert. Bara...
Rólegur. Ég veit hvað ég geri.
- Lækkaðu aðeins. - Láttu tækið vera. Þeir eru vanir þessu.
En við heyrum ekki mannsins mál.
Reyndu að venjast honum. Njóttu hans meðan þú getur.
Ekki gerirðu það heima.
Nágranni?
Það vona ég.
Afsakaðu ónæðið, herra. Ég sé þú ert með gest.
En gætirðu lækkað tónlistina örlítið? Konan mín er lasin.
Nú er hún lasin? Hvað viltu að ég geri? Hætti að lifa hennar vegna?
Ef hún er lasin því fer hún ekki á sjúkrahús?
Ég spila tónlist eins hátt og þegar mér sýnist.
Ég heyri illa en það er engin ástæða til að svipta mig tónlistinni.
Og ekki reyna neitt. Ég þekki aðstoðaryfirlögregluþjóninn.
Sko? Svona meðhöndlarðu nágrannana.
- Hvað ef konan...? - Hvað um það?
Ekki væli ég í honum þegar ég er lasinn.
Hann sýnir sig ekki aftur. Því get ég lofað.
Augnablik.
Hver er þar?
Er þetta íbúð Simone Choule?
Já.
Eða var það. Ég er nýi leigjandinn.
Er hún flutt?
Komdu inn. Ekki standa svona fyrir utan.
Ég vona að hún sé óhult.
- Fáðu þér sæti, herra...? - Badar.
Komdu blessaður, herra Badar. Ég heiti Trelkovsky.
Því miður gerðist óheppilegur...
Þekktir þú hana vel?
Þekkti ég hana?
Hún framdi sjálfsmorð.
Hún stökk út um gluggann.
Viltu sjá...?
Hví... Hví gerði hún það?
Enginn virðist vita það.
Þekkirðu Stellu? Hún skilur þetta ekki heldur.
Enginn veit ástæðuna.
Ég fór aftur í egypsku deildina í Louvre í morgun.
Ég fann fallegt póstkort og sendi henni.
Hvílík kaldhæðni!
Ég elskaði hana árum saman án þess að segja orð.
Ég lét sem við værum vinir þegar við hittumst,
sem var ekki oft, get ég sagt þér.
Þetta er ósanngjarnt.
Daginn sem ég safna hugrekki til að segja henni sannleikann,
kemst ég að...
kemst ég að því að hún...
Hví?
Hví sagði ég henni ekki líðan mína?
Hún er farin án þeirrar vitneskju.
Við erum að loka, herra Trelkovsky.
Lífið er nú tilgangslaust.
- Ekki segja... - Sex frankar 60.
Þú mátt ekki hugsa svona. Þú ert ungur, þú gleymir.
Bíddu.
Bíddu við.
Þakka þér fyrir.
Trúðu mér, hún kvaldist ekki.
Og sagði hún ekkert?
- Ertu viss? - Handviss.
Allt í lagi.
Það er komið að mér að bjóða! Drykkir fyrir alla.
Nema hann.
Ekki taka mark á honum. Hann er drukkinn.
- Það sem þú hefur gert... - Er eðlilegt.
- Það er alls ekki eðlilegt. - Það er eðlilegt.
Það eru ekki margir náungar eins og þú. Það er alveg á hreinu.
Þú bjargaðir lífi mínu.
- Daginn. - Góðan daginn.
Viltu kakóbolla, herra Trelkovsky?
Hví ekki?
- Gauloises sígarettur, takk. - Já.
Ég bað um Gauloises.
Ég hélt þú segðir Marlboro. Gauloises eru búnar.
Róbert kemur fljótlega. Ég sendi hann eftir þeim.
Nei. Láttu mig fá Marlboro.
Já, ég veit!
Ég er með hávaða.
Þið hefðuð átt að banka þegar þjófarnir voru hér.
Kannski bönkuðu þau þá.
Þetta gengur ekki lengur. Þú hélst aftur vöku fyrir öllum.
Allir nágrannarnir kvarta.
Ertu að tala um síðustu nótt?
Auðvitað. Þú varst með djöfullegan hávaða.
Ég líð ekki svona framkomu eða þú verður að fara.
Ég neyðist til að taka til minna ráða.
Ég var rændur, herra Zy. Ég er á leið á lögreglustöðina.
Hvað áttu við? Húsið mitt er virðulegur staður.
- Ef þú ætlar að komast undan... - Það er satt.
Sjónvarpið er farið, myndavélin, ein ferðataskan mín.
Ég skil.
Mér þykir fyrir því, en hví ætlarðu til lögreglunnar?
Til að tilkynna ránið.
Sjáðu til, herra Trelkovsky.
- Þetta er heiðarlegt hús. - Það efa ég ekki...
Leyfðu mér að klára. Ég vel leigjendurna vandlega.
Ég leigði þér íbúðina því þú virtist heiðarlegur.
Annars hefði ég neitað þér þótt þú biðir mér milljón franka.
Ef þú ferð til lögreglunnar,
kemur hún og spyr alls konar spurninga, gagnslausra spurninga.
Það getur haft hörmuleg áhrif á orðspor okkar.
- Ég segi þetta þín vegna líka. - Mín vegna? Hvað hef ég gert?
Litið er tortryggnum augum á þann sem er bendlaður við lögregluna,
sérstaklega þá sem eru ekki franskir.
Ég er franskur ríkisborgari.
Ég veit þú ert saklaus en aðrir myndu ekki vita það.
Þú verður grunaður um allt mögulegt. Ég veit mínu viti.
Ég þekki aðstoðaryfirlögregluþjóninn. Ég skal ræða við hann.
Hann veit hvað gera skal.
Ó...á meðan ég man...
Fyrrum leigjandinn klæddist inniskóm eftir tíu á kvöldin.
Það var mun þægilegra fyrir hana.
Og fyrir nágrannana.
- Einn pakka af Marlboro. - Pakka af Gauloises.
Marlboropakka, takk.
Þarna lá hún. Hún var á deild...
- Pakka af Gauloises. - Einn franki 60.
Ég sé þig í næstu viku.
Halló. Hvernig hefurðu það?
Fínt. Ég kom til að kaupa sígarettur.
Sestu hjá okkur. Hittu vini mína.
- Leyfist mér? - Að sjálfsögðu.
- Hæ. - Hæ.
Við vorum að tala um Simone.
- Simone? - Simone Choule.
Þetta er náunginn sem ég talaði um, frá sjúkrahúsinu.
Við sáum hana síðast á lífi.
Stella sagði okkur að Simone hefði ekki þekkt hana.
- Það er rétt. - Hvað með þig?
- Mig? - Þekkti hún þig ekki heldur?
Það er erfitt að segja til um það. Ég er ekki viss.
Kannski var hún að reyna að segja eitthvað þegar hún öskraði.
Allavega, mér finnst það þegar ég hugsa til baka.
Hún horfði á þig þegar hún öskraði.
- Heldurðu það? - Vitið þið...
ég er enn með dót frá henni. Það er niðurdrepandi.
- Hvaða dót ertu með? - Bækur, tvær plötur.
Þarna er ein af bókum Simone.
- Ég hef ekki lesið hana. - Ekki ég heldur.
Ég hef engan áhuga á egypskum fræðum.
Hún skildi hana eftir eitt kvöldið. Þú mátt fá hana.
Það er vel boðið. Ég hefði gaman af henni.
Þetta er glæsileg íbúð. Langtum betri en mín.
Er þér sama þótt ég spyrji hversu há leigan er?
Ég borga ekki fyrir hana. Bróðir minn á íbúðina.
Hann fór í ferðalag til Perú í nokkra mánuði, ár.
Átt þú í vandræðum með nágrannana?
- Hvers konar vandræði? - Þú veist...
Samband við nágranna getur orðið ansi flókið þessa dagana.
Litlir hlutir sem vinda upp á sig.
- Veistu hvað ég á við? - Nei.
Nei, engan veginn.
Ég skipti mér ekki af öðrum.
Ekki ég heldur. Það er best þannig.
Mig langar að bjóða þér heim.
Eigum við að fara heim til þín?
Heim til mín?
Ertu til?
Já, vissulega.
Málið er að íbúðin mín er...
Það stendur illa á. Við getum ómögulega farið þangað.
Hví? Áttu kærustu?
Ekki beinlínis.
Ég var að mála og íbúðin er í rúst.
Í rúst.
Við getum samt átt smá tíma þar saman.
Fyrir utan það, þá er frændi minn í heimsókn,
og verður í nokkra daga.
Hvað með íbúðina þína?
Farðu úr frakkanum.
Ég kem rétt strax.
Mig dauðlangar í drykk.
Skál.
Hví tekurðu ekki af þér bindið? Þú lítur út fyrir að vera að kafna.
Ég fann tönn í íbúðinni minni. Hún var í holu.
Tönn?
Í holu?
Já.
Í holu í veggnum.
Vafin í bómull.
Hvað um það? Óþarfi að vera dapur yfir því.
Finnst þér það ekki undarlegt?
Í rauninni ekki. Við gerðum þetta þegar ég var lítil.
Í hvert sinn er ég missti tönn faldi ég hana.
Mamma sagði tönnina breytast í mynt.
Mynt.
Ó, guð.
- Stella, ég var að spá... - Já?
Tönn...
Er tönn ekki hluti af okkur?
Hluti af persónuleikanum.
Ég skil ekki hvað þú ert að fara.
Það var frétt í dagblaðinu,
um mann sem missti arm í slysi og vildi láta jarða hann.
Hvað vildi hann gera?
- Jarða arminn í kirkjugarði. - Sá hefur verið skrítinn.
Yfirvöld höfnuðu beiðninni. Armurinn var brenndur og þannig fór það.
Hvar gerðist þetta? Í Frakklandi?
Ætli þeir hafi neitað honum um öskuna
og með hvaða rétti þá?
Hefurðu ekkert skemmtilegra að tala um?
Þetta er nóg.
Vertu róleg.
Segðu mér...
Á hvaða augnabliki...
...hættir einstaklingur að vera sá sem hann telur?
Veistu, mér mislíkar flækjur.
Maður sker af sér arminn. Ég segi, "Ég og armurinn minn."
Maður sker báða armana af. Ég segi, "Ég og armarnir mínir."
Maður...sker burt...
...magann, nýrun,
gerum ráð fyrir að það sé hægt...
Og ég segi, "Ég og garnirnar mínar."
Skilurðu?
Og ef maður sker af sér hausinn...
...segði ég þá, "Ég og hausinn minn" eða "Ég og líkaminn minn"?
Hvaða rétt hefur höfuðið á að kalla sig mig?
Hvaða rétt?
Ó, guð.
Herra Trelkovsky?
Kyrr, Mirza, kyrr.
Varstu úti í alla nótt?
Já, ég...
Ég gisti hjá frænda mínum sem er lasinn.
Ég segi frú Dioz að þú sért kominn.
Frú Dioz? Hver er frú Dioz?
Bréfið er ekki til mín.
Sjáðu.
Fröken SIMONE CHOULE
"Kærar kveðjur frá Louvre.
"Georges Badar."
Mig langar að ræða við þig, herra.
Gjörðu svo vel að koma inn.
Ég er frú Dioz.
- Gleður mig að kynnast þér. - Þetta er ástæðan fyrir komunni. Lestu.
Þetta er beiðni gegn hinni ólýsanlegu frú Gaderian.
Nú hefur hún gengið of langt og við verðum að gera eitthvað.
Sjáðu. Jafnvel herra Zy skrifaði undir. Þarna.
Hver er frú Gaderian? Ég þekki hana ekki.
Þekkirðu hana ekki? Hver heldurðu að sé með þennan ægilega hávaða?
Hún, kæri ungi maður.
Hún vaskar upp um miðjar nætur
og flautar með.
- Hagar siðfáguð manneskja sér þannig? - Líklega ekki.
Skrifaðu þá undir. Þetta er spurning um samstöðu.
Hún gerir hinum leigjendunum lífið óbærilegt.
Býr hún með fatlaðri dóttur sinni?
Fatlaðri? Nei.
Hún á hræðilegan dreng, háværan krakkaorm,
sem spilar stöðugt keiluspil eða eitthvað á ganginum.
Ertu viss? Ertu algerlega handviss um að hún eigi ekki dóttur?
Ég veit ekki hvað fer fram í bælinu þeirra.
Spurðu umsjónarkonuna.
Því miður, ég skrifa ekki undir.
Konan hefur aldrei ónáðað mig.
Ég hef hvorki séð hana né heyrt til hennar.
Í hvaða íbúð býr hún?
Ég geri athugasemd við afstöðu þína.
Ég sé hvernig málið liggur. Fullur sjálfselsku og hirðir ekki um aðra.
- Alls ekki. - Ég þekki þína manngerð,
alveg eins og maðurinn sem bjó á móti þar til hann lamaðist.
Þá létu nágrannarnir hann mygla í eigin líkamsvessa.
Fyrir alla muni, gerðu það sem þú telur best.
En ég vara þig við, ekki koma grátbiðjandi til mín seinna.
Skepnur.
Hvað viljið þið? Að ég detti dauður niður?
Konan er alltaf...
Þetta er fyrir mig.
Láttu ekki sem þú sért saklaus.
Ég hef heyrt heilmikið um þig, herra Trelkovsky.
Þú sérhæfir þig í að rjúfa friðinn á næturnar.
Ég er forviða, varðstjóri.
Enginn hefur sagt orð við mig.
Ég er ekki hávaðasamur. Ég á fáa vini og held aldrei teiti.
Ég hef ekki áhuga á þínum sögum. Ég hef annað að gera.
Ég fæ stöðugt kvartanir og mitt verk er að viðhalda lög og reglu.
Svo í eitt skipti fyrir öll, hættu þessu næturbrölti.
Trelkovsky. Er það rússneskt?
Pólskt.
- Þú ert ekki franskur? - Ég er franskur ríkisborgari.
Má ég sjá skilríki.
Það lítur illa út.
Þú hefur ekki skráð breytt heimilisfang.
15 rue Sedan, hvar er það?
Fyrirgefið, ég geng strax frá því.
Ég ráðlegg þér að gera það.
Gott og vel. Ég loka augunum í þetta skiptið.
Ég vil ekki heyra fleiri kvartanir. Þú skalt halda friðinn.
Þakka þér fyrir, varðstjóri.
Vertu blessaður.
Góðan daginn, frú.
Ég vil fá að vita hver lagði fram kvörtun gegn mér.
Veistu hver það var?
Ef þú værir ekki með þennan hávaða væru engar kvartanir.
Lagði einhver fram kvörtun?
Var það konan sem kom til mín um daginn? Frú Dioz?
Þú getur sjálfum þér um kennt.
Skrifaðir þú undir?
Þar kom að því. Hún vann.
Þau skrifuðu öll undir. Öll nema þú, herra.
Takk fyrir. Þú ert góður maður.
Ég flæki mér ekki í annarra mál.
Vitleysa. Þú ert góður maður. Ég sé það á augunum.
Ég hefndi mín. Líka á umsjónarkonunni. Hún er jafnslæm.
Ég borgaði fyrir mig.
Þau gáfu mér hugmyndina. Veistu hvað ég gerði?
Ég gerði það. Á stigann, beint fyrir framan dyrnar hjá öllum.
Þeim var nær. Þau gáfu mér hugmyndina.
Ég gerði það ekki fyrir framan þínar dyr. Ég vil ekki koma þér í vanda.
- Hvenær gerðirðu það? - Rétt áðan.
Mikið væri gaman að sjá svipinn á þeim.
- Þau eiga þetta öll saman skilið. - Þau telja mig hafa gert það.
Góða nótt, herra. Sofðu rótt.
Heyrðu, sjáðu.
Þau knýja mig til sjálfsmorðs.
Gott og vel. Ég skal sýna þeim.
Glæsilegir skór, elskan.
Svo flottir. Hvar fékkstu þá?
Það var... ég veit ekki...
80 frankar, ertu að grínast?
Stórmarkaðurinn, já.
Hún er ekki eins ung og hún heldur.
Falleg, falleg.
Dásamleg.
Gyðja, guðdómleg.
Guðdómleg.
Ég held ég sé þunguð.
Ófreskjur!
Þau breyta mér aldrei í Simone Choule. Aldrei!
Herra Trelkovsky.
Manstu skilmálana sem ég setti þegar þú fluttir inn?
Já, herra Zy. Hvað áttu við?
- Ég er að tala um konur. - Ó, já, auðvitað.
Hví kemurðu þá með þær hingað?
Hvað? Það hef ég aldrei gert.
Víst. Það var kona í íbúðinni þinni. Neitaðu því ekki.
Ég lít fram hjá því í þetta sinn.
En það verður í síðasta sinn. Er það skilið?
Góðan daginn, herra Trelkovsky.
Kaffi, takk.
- Viltu ekki kakóbolla? - Nei, kaffi.
- Þú drekkur alltaf kakó. - Þú spyrð aldrei hvers ég óska.
Í dag langar mig í kaffi.
Mér þykir fyrir því, en...
Vandamálið er að...
Kaffivélin er biluð.
- Langar þig ekki í kakó? - Nei! Hví ætti mig að langa í kakó?
Þú þarft ekki að æsa þig.
Ég ætla að fá...rauðvínsglas.
Gauloises eru líklega búnar.
- Já. Við eigum aðeins Marlboro. - Þið megið eiga þær.
Ég veit hvað þið ætlist fyrir.
Morðingjar!
Það þýðir ekkert að senda mér þetta augnaráð.
Ég veit nákvæmlega hvað þið eruð að brugga.
- Hvað amar að? - Báturinn minn.
- Hvaða bát átt þú? - Þennan rauða.
Ekki gráta. Hvað heitir þú?
Patrekur.
Og þú týndir rauða bátnum þínum?
Ég skal ná í hann fyrir þig.
Ógeðslegi óþekktarormur.
Það er hann! Þarna er hann!
Guð! Hvað er þetta?
Ég skal berjast.
Ég skal berjast uns yfir lýkur.
Hver er þetta?
Ég, Trelkovsky.
Varstu sofandi?
Hvað er að?
Fyrirgefðu ónæðið svona snemma morguns.
Má ég gista hjá þér um tíma?
Þú ert furðulegur.
Segðu mér eins og er. Ég get tekið því.
Auðvitað máttu gista.
Þú ert meiddur.
Þetta er smáræði.
- En sárið er óhreint. - Þetta er ekkert.
Bíddu. Ég held ég eigi eitthvað... til að búa um sárið.
Hvernig slasaðir þú þig?
Það er þeim að kenna.
Hverjum?
Þau ætla að drepa mig.
Knýja mig til sjálfsmorðs.
Um hvað ertu að tala? Hver ætlar að drepa þig?
Stella, ég hef logið að þér.
Ég bý í íbúðinni hennar.
Íbúð hverrar?
Simones.
Ég leigi íbúð Simone Choules.
- Hvernig fórstu að því? - Nágrannarnir eiga sök á dauða hennar.
Það var samsæri.
- Samsæri gegn henni? Ertu vitskertur? - Nei. Hlustaðu.
Þau þvinguðu hana til að fremja sjálfsmorð.
Ég get sannað það.
Og þau eru að reyna það sama við mig.
Það er allt tilbúið. Þau hafa undirbúið hvert smáatriði.
Veistu hvað þau hafa gert mér?
Það er svo skelfilegt, svo lygilegt ég þori varla að segja það.
En ég sver það er sannleikurinn.
Segðu mér það. Ég hlusta.
Þau eru að reyna að breyta mér í Simone Choule.
Svona. Ég er vinur þinn.
- Þau eru að reyna... - Ég skal hjálpa þér. Svona nú.
- Að breyta mér... - Þú ert örþreyttur.
...í Simone Choule.
Ég yfirgef París um tíma. Þau finna mig aldrei.
Já, það er rétt hjá þér. Það er langbest.
Þú ert sú eina sem ég treysti.
Þetta er ég, Stella.
Ekki vera hræddur.
Þekkirðu mig ekki?
Fyrirgefðu.
Ég var með martröð.
Ég þarf að mæta í vinnu. Ég er sein. Ég kem heim um áttaleytið.
Morgunverðurinn bíður þín.
- Ég elska þig. - Og ég elska þig.
Ég fór meira að segja út og keypti horn fyrir þig.
Ekki fara. Ekki skilja mig eftir.
Ég er sein. Ef þú vilt fara út skyldu þá lyklana eftir undir mottunni.
Ég læt búa til sett á morgun. Þá höfum við bæði okkar eigið lyklasett.
- Ekki fara. - Enga óþekkt.
Vertu góður strákur og vertu kyrr hérna.
Það er allt til alls hér. Þú getur farið út og fengið þér ferskt loft.
Ég kem með mat og við getum borðað heima
eða farið á veitingastað. Við skulum sjá hvernig líðanin verður.
Ég sé þig í kvöld.
Er einhver heima?
Helvítis tíkin.
Þau eru öll í samsæri gegn mér .
Þau eru öll í samsæri gegn mér!
Þau eru öll...
Þau eru öll í samsæri gegn mér!
- Stöðvaðu hér. Stopp. - Er eitthvað að?
Nei. Ég ætla út hérna.
- Er þetta í lagi? - Já.
Takk, herra. Þakka þér kærlega fyrir.
Veistu hvar ég get keypt byssu? Ég borga vel.
Komdu þér út, ræfillinn þinn.
- Þrjóturinn vill kaupa byssu. - Hvað segðirðu?
Ég klaga í lögguna, skíthæll.
Þú áttir ekki að keyra svona hratt. Sjáðu hvað gerðist.
Ertu særður, herra?
Fólk sem kann ekki að keyra ætti að taka leigubíl.
Hvernig vogar þú þér? Konan mín hefur ekki lent í slysi í 25 ár.
Hann segir satt. Náunginn gekk fyrir bílinn. Ég sá það gerast.
Hleypið mér að. Afsakið. Hleypið mér í gegn.
Afsakið, ég er læknir.
Morðingjar! Morðingjar!
Trúðu mér, ég og konan mín erum miður okkar vegna þessa.
Farið frá. Að gangstéttarbrúninni.
- Lögregluþjónn, þetta gerðist... - Skilríki, takk. Þín líka, herra.
Þú ert mjög heppinn.
Einungis nokkrar skrámur.
Þú ert óbrotinn. En við ættum að taka röntgenmynd.
Þetta er ekkert alvarlegt. Milt tilfelli af brennivínsæði.
Þetta fólk hefur gefið skýrslu og bauðst til að keyra hann heim.
Eða á ég að hringja á sjúkrabíl?
Ef það er í lagi hans vegna.
Auðvitað keyrum við hann heim, okkar er ánægjan.
Við keyrum þig heim, allt í lagi?
Þetta er fráleitt. Nei, ekki!
Þau ætla að drepa mig. Þau nota mannshöfuð til að spila fótbolta.
Ég gef honum róandi sprautu.
Enga sprautu. Ég vil ekki fá sprautu. Ég vil ekki...
Þau reyndu... Þau reyndu að drepa mig.
Mirza, þögn.
Góða kvöldið, frú. Þessi herramaður lenti í smá slysi.
- Ekki alvarlegu. - Hvað hefur hann nú gert?
Við ættum að koma honum í íbúðina sína.
Hvernig gerðist slysið?
Hann stökk eiginlega beint fyrir bílinn.
Það er heppilegt að konan mín bregst skjótt við.
Hvað gengur á hérna?
Það er hann enn einu sinni.
Kvikindið þitt!
Kyrr, Mirza, kyrr.
- Hvaðan kom þetta? - Úr garðinum.
Hringjum á sjúkrabíl. Núna, strax.
Ekki hreyfa þig.
Ég er ekki Simone Choule.
Fljótur, náðu í teppi.
- Morðingjar! - Annað sjálfsmorð! Ótrúlegt.
Sjáðu hvernig hann klæðist. Hann hlýtur að vera vitskertur.
Og við sem vorum að laga þakið.
Ég vissi að hann var óeðlilegur um leið og ég sá hann.
Ó, guð, herra Trelkovsky. Vertu skynsamur, bíddu eftir sjúkrabílnum.
Morðingjar!
Ég skal sýna ykkur blóð.
Vilduð þið hreinlegan dauðdaga?
- Vertu skynsamur. - Þessi dauðdagi verður sóðalegur.
Ógleymanlegur.
Ykkur gekk betur síðast, ekki satt? En ég er ekki Simone Choule.
Ég er Trelkovsky.
Trelkovsky.
- Allt í lagi. Hvað gengur hér á? - Einn leigjandinn stökk út um gluggann.
- Aftur? Fáið þið þá í heildsölu? - Hvar er hann?
Hann fór aftur upp í íbúðina. Hann er haldinn stundarbrjálæði.
- Hann ætlar að stökkva aftur! - Ekki ætlar hann að stökkva aftur?
Rólegur. Ekki hreyfa þig. Við komum og náum í þig.
Vertu skynsamur.
Ó, guð, nei.
Herra Trelkovsky, enga vitleysu!
Ertu vinur hennar?
Fyrirgefðu.
Hvað í ósköpunum gerðist? Hví gerði hún þetta?
Satt að segja, er ég ekki vinur hennar.
Ég þekki hana varla, en...
Simone...
Þekkirðu mig ekki?
Þetta er ég. Stella.
Vinkona þín, Stella.
Þekkirðu mig ekki?